Maisha ya Laura Martinez yalianza katika hali ya dharura.

Aliyezaliwa akiwa na uzito wa pauni 11 (kilo tano), alipata matatizo wakati wa kuzaliwa alipo kwama kwenye njia ya kuzalia. Katika jitihada za haraka za kumwokoa, mishipa ya mkono wake wa kulia iliraruka. Alipelekwa upesi katika Kitengo cha Wagonjwa Mahututi cha Watoto Wachanga (NICU) katika Hospitali ya Watoto ya Chuo Kikuu cha Loma Linda (LLUCH) huko Loma Linda, California, Marekani. Huko, akiwa mdogo na akiwa ametiwa bomba la kupumulia, alikaa karibu mwezi mzima.

“Daima nimejua kuhusu hadithi yangu ya NICU,” alisema Martinez. “Ilikuwa sehemu ya maisha yangu tangu mwanzo kabisa.”

Jeraha hilo liliacha mkono wake wa kulia ukiwa dhaifu kwa macho, na wenye uwezo mdogo wa kusogea. Alipokuwa akikua, LLUCH ilibaki kuwa sehemu ya maisha yake kupitia upasuaji, tiba ya viungo, na uchunguzi wa mara kwa mara. Hata hivyo, badala ya kuiona hospitali kama mahali pa maumivu, Martinez alianza kuiona kama mahali pa uwezekano.

“Nilijua tu nilitaka kuwa muuguzi,” alisema.

Hilo lengo halikupokelewa vizuri kila wakati. Katika shule ya uuguzi, Martinez aliambiwa aache masomo, kwamba ulemavu wake ulikuwa na hatari nyingi. Lakini alikataa. Badala yake, alijitahidi zaidi: akifanya kazi tatu za muda wakati akisoma, akiwa na nia ya kujithibitisha.

“Nadhani nilikuwa na mshtuko wa watu kuniambia siwezi kufanya hivyo, kwa hiyo nilifanya zaidi na zaidi, ili tu kuonyesha kwamba naweza.”

Uvumulivu wake ulizaa matunda. Mwanadarasa mwenzake alimtajia nafasi ya programu ya mafunzo ya udaktari (residency) iliyokuwa imefunguliwa katika NICU ya LLUCH. Martinez alisita, karibu kwa muda mrefu mno, kabla ya kuomba saa chache kabla ya muda wa mwisho, na akakubaliwa.

Sasa, miaka tisa baadaye, anatembea katika kumbi zilezile ambako aliwahi kulazwa akiwa amefungwa kwenye chumba cha kuwekea watoto wachanga (isolette). Anawahudumia wagonjwa walio dhaifu zaidi: watoto njiti, watoto wachanga waliozaliwa na matatizo makubwa, na wachanga wapya wanaopambana kupumua.

Kwa ajili yake kazi hii ni ya kibinafsi.

“Wazazi huja wakiwa na huzuni nyingi kwa sababu hii siyo mpango wa kuzaliwa walioufikiria,” alisema. “Nahisi kama kuna sababu niko pale, kuwapa amani kidogo, hata kama ni taarifa ndogo tu.”

Uwezo wake wa kuzungumza Kihispania mara nyingi huunda uhusiano wa papo hapo na wazungumzaji wa Kihispania pekee, na anashukuru kutumia ujuzi wake wa lugha mbili kusaidia wagonjwa kuelewa ugumu wa utambuzi wa mtoto wao.

Wakati mwingine familia ambazo watoto wao wanapata matatizo ya bega kushindwa kutoka (shoulder dystocia), tatizo lilelile alilopitia yeye, hupata faraja katika hadithi yake. “Huniambia, ‘Sawa, kumbe si mbaya sana.’ Nami huwaambia, ‘Yote yanategemea jinsi unavyolichukulia na jitihada unazoweka.’”

Kazi ni ngumu, kihisia na kimwili. Lakini kwa Martinez, pia ni uponyaji.

“Ni kama kitu ndani yangu kinapona kila ninapokwenda kazini,” alisema.

Sasa, wakati akiendelea na zamu zake katika NICU, Martinez anafuata shahada ya uzamivu ili kuwa muuguzi mtaalamu. Anatumaini kufuatilia wahitimu wa NICU katika kliniki za hatari kubwa, kuwatunza wanapokua.

Akitazama nyuma kwenye maisha yake mwenyewe, kutoka kwa mtoto mchanga dhaifu hadi muuguzi mwenye uzoefu, Martinez anaona zaidi ya bahati tu.

“Inahisi kama kila kitu kilikuwa kimeandikwa tayari,” alisema. “Kama vile hapa ndipo nilipokuwa nikitakiwa kuwa.”

Hospitali ya Watoto ya Chuo Kikuu cha Loma Linda imetajwa kuwa moja ya Hospitali Bora za Uzazi za Amerika 2025 na Newsweek na Statista, ikitambuliwa kwa ubora katika kuwahudumia akina mama, watoto wachanga, na familia kwa huduma kamili, ikijumuisha vyumba vya upasuaji wa C-section na NICU ya Kiwango cha IV.

Makala asili ilichapishwa kwenye ntovuti ya habari ya Loma Linda University Health. Jiunge na Chaneli ya WhatsApp ya ANN kwa habari za hivi punde za Waadventista.