Akiwa na umri wa miaka 18, Luz Esmeralda de León alifika katika Chuo Kikuu cha Montemorelos (UM)—chuo kinachoendeshwa na Waadventista kaskazini mwa Mexico—akiwa na azma ya kusoma udaktari na kumtumikia Mungu kupitia huduma ya afya. Nyuma ya tabasamu lake na azma yake kuna safari iliyojaa miujiza, magumu, na imani iliyowasukuma familia yake nzima kujitolea kila kitu ili kuunga mkono ndoto yake.

Azma hiyo inatokana na wakati ambapo, akiwa na umri wa miaka 13, de León aligunduliwa kuwa na uvimbe wa ubongo. Madaktari hawakutoa matumaini yeyote. Baada ya upasuaji, alibaki hajitambui kwa siku 10, na alipoamka hatimaye, hakuweza kusogea vyema.

“Waliniambia kamwe hatatembea wala kuzungumza tena,” anakumbuka mama yake, Lucinda González. “Lakini kama familia tulijiweka mikononi mwa Mungu. Tulisali na kufunga, tukiomba nguvu na mapenzi Yake yatimizwe.”

Mchakato ulikuwa wa polepole na wenye maumivu, lakini kinyume na matarajio yote, de León alianza kuchukua hatua zake za kwanza miezi mitatu baadaye. Alipitia tiba ya mionzi na kemikali. Wataalamu walisema angehitaji kutegemea valve maisha yake yote. Lakini siku moja madaktari waligundua valve ilikuwa imekauka kabisa na haikuhitajika tena.

“Daktari wa upasuaji wa neva aliniambia, ‘Nilipatwa na mshangao—binti yako yuko salama,’” anakumbuka Lucinda kwa hisia. Kwa familia hiyo, hakukuwa na shaka kwamba Mungu alikuwa ametenda muujiza.

Tukio hilo lilimpa de León mwelekeo mpya wa maisha. Alikaribia zaidi kwa Mungu na akapata wito katika sayansi na huduma ya afya.

Aliwaomba wazazi wake kumhamishia kwenye shule ya Waadventista, ingawa hili lilimaanisha juhudi kubwa kwake na dada zake. Walilazimika kuondoka kwenye shamba lao saa 10:00 alfajiri, kutembea ili kupata usafiri, kufika darasani kwa wakati, na kurudi tu jioni.

Katikati ya ratiba hiyo ngumu, de León aligundua kupenda kwake somo la kemia. Ikitajirishwa na uzoefu wake hospitalini, jambo hilo lilimfanya aamue kuwa daktari. Lengo lake sasa ni kuwa daktari wa upasuaji wa neva ili kuwasaidia wengine wanaokabiliana na yale aliyopitia mwenyewe.

Kutimiza ndoto hiyo, hata hivyo, hakungekuwa rahisi. Kwa familia yake ya kipato cha chini na inayofanya kazi kwa bidii huko Chiapas, ilimaanisha kujitolea sana.

“Sisi si wataalamu—mume wangu ni mkulima na mimi ni mama wa nyumbani,” mama yake anaeleza. “Aliponiambia anataka kusoma katika Chuo Kikuu cha Montemorelos, nilijibu, ‘Binti, ikiwa tumefika hapa kwa imani, tutafika pia huko.’”

Bila chochote zaidi ya nauli ya basi na imani yao kwa Mungu, Lucinda aliondoka kuelekea Nuevo León na de León na binti zake wawili wadogo, akiwemo mtoto mchanga wa mwaka mmoja tu.

Walifika UM bila kumjua yeyote, lakini wakiwa na uhakika kwamba Mungu yule yule aliyewasaidia wakati wa ugonjwa angefungua milango katika hatua hii mpya. Mume wake na binti yake mwingine wanapanga kujiunga nao hivi karibuni ili kuendelea kumsaidia de León katika masomo yake.

Leo, kama mwanafunzi wa mwaka wa kwanza wa udaktari, de León anaangalia mbele kwa matumaini: “Ninawashukuru wazazi wangu, kwani wameacha kila kitu kuniunga mkono. Najua si rahisi, lakini Mungu yuko madarakani. Nataka kuhitimu kama daktari, kuwahudumia wengine, na kushiriki ujumbe wa imani. Daima nasema: ikiwa Mungu anaanza kazi, haachi chochote bila kumaliza—anaitimiza.”

De León na familia yake wanajua bado watakabiliana na changamoto, lakini wanashikilia Mungu yule yule aliyefanya muujiza katika maisha yake. Hadithi yake ndiyo kwanza inaanza, lakini tayari inasimama kama ushuhuda unaowahamasisha wengine kuamini kwamba imani inaweza kubadilisha ndoto kuwa ukweli.

Lisandra Vicente na Brenda Cerón walichangia katika makala hii.

Makala asili ilichapishwa kwenye tovuti ya habari ya Divisheni ya Inter-Amerika. Jiunge na Chaneli ya WhatsApp ya ANN kwa habari za hivi punde za Waadventista.